Far South Camping

Over the Christmas break we had our friends from the Netherlands over and went down South NSW for some camping. We visited 7 grounds in 10 days, so you can image we were also glad to be back home, which is the best thing about camping anyways as everybody knows. Below is a summary of the sites we visited.

Depot Beach

North of Batemans Bay (Kioloa State Forest) and close to Pebbly Beach. Nice sites, although a little bit dodgy. We had a site at the back that looked straight into/over a nice forest. Not all sites have their own fire-pit so request one when booking.  Just a short walk down to the beach (kangaroos at dusk) and a small rain-forest track. You can walk all the way to Pebbly Beach. Hot Showers ($1) although the Ladies' showers didn't give any hot water. The office sells bags of ice. There is no drinking water.

We took a look at Pebbly Beach also, but the smaller tent sites are on a slope where they made a sort of big 'stairs' (multiple levels) Not so handy when you need to find your way at night after a couple of beers. From Pebbly beach there are some nice walks along the coast too. We went to Snake Bay for some amazing snorkelling and spotted an Echidna.

North Head

Also North of Batemans Bay and not to be confused with the one near Manly, this is a very small (only 10 sites) first come first serve camp ground in the middle of nowhere (although Batemans Bay is actually around the corner). Very nice and quiet beach just a minute away. Beware not to drive by the exits that leads to this site, it's made for locals so it can be hard to find. No tourists here!



Also no facilities apart from possums cleaning up your garbage at night. We came after boxing day so all the sites were taken, but we pitched up our tent at dusk on a nice flat area anyway. Our friends parked their campervan at the parking next to it so all was good. It takes around 15 minutes on a dirt road from the main road to get to the ground.

More details of Depot, Pebbly and North Head (all in Kioloa State Forest) are found here
http://www.environment.nsw.gov.au/nationalparks/parkCamping.aspx?id=N0025

Brou Lake camping area

North of Narooma (Eurobodalla National Park). It's not that far north, but it's a bit of a ride through the forest (15-20 mins) so we decided to go to Mystery Bay instead. The sites are in the bush on the lake that is more like a wide river. A bit of a walk to the beach though. First come first serve, bring everything. If you see a small tent in a deplorable state... it might be ours...

http://www.environment.nsw.gov.au/nationalparks/parkCamping.aspx?id=N0095

Mystery Bay

As it was just after Christmas this ground was pretty full but we stayed on a grassy overflow area right at the entrance of the ground. A nice beach is close by and we were allowed to make a camp fire, which always adds to the joy. Definitely not as secluded as Brou Lake, but closer to Narooma and as we had a scuba dive on Montague Island (with Seals!) planned the next morning, we stayed here. The cars that drove by (very) early morning to go fishing were not very pleasant as we could smell their fumes in the tent. But I guess this problem does not exist on the official sites.

When we were there it was a bit 'hoony' with the low basses of house music and crying babies, but I hope/suppose this is not the case during the rest of the year. We drove off the next morning, did not see any ranger so at was a free stay again. This bay is called "Mysterious" because apparently some fisherman set out to sea and were never seen again.

Honeymoon Bay 

This ground in the North of Jervis Bay at the end of the road to Currarong and is actually on military terrain and they give you a pin code at the boom gates that you have to use driving out. Normally you can only camp here Friday and Saturday nights, but during the X-mas and Easter breaks they have a ballot system to assign you a site (not that you would want it in that time I guess). Really spacey sites for camper trailers but also some smaller tent sites. A very nice area to do some hiking to the lighthouse or stunning cliffs or take a plunge in the always sheltered honeymoon bay where you can see the sunset. We did a dive there, not the best ever, but enjoyable.  All in all a very nice ground but no fires allowed, bummer. 

When we got there all sites where of course booked out, but the nice man at the boom gate pointed us to a secret spot (a bit of a dump actually) one minute away. You drive back and take a right hair spin on a dirt road leading to an open space. There is a path to the ocean beach side, takes 2 minutes. Apart from broken TVs, discarded Tyres and some hoony fishermen (there was one other car) you have to put up with some 100,000 mosquitoes that like to take a bite. But hey, it's a free stay. The picture shows the boom gates and the dump.

Bendeela Campground

This campground is located 8kms from Kangaroo Valley village, along Bendeela Rd. Bookings are not required, and sites are on a "first in, best dressed" basis. The camp sites are set in lush green fields beside the Kangaroo River. Amenities are basic (toilets but no showers). Pets are not permitted. Guests are encouraged to bring their own gas BBQ's which may be used except during a total fire ban. Campfires and charcoal BBQ's are prohibited. So there is no beach (just a muddy river), hardly no amenities and it is not allowed to make a fire.

So, WHY would you go there? There is one reason: Wombats! If you have never seen one in the wild (we had not), you will see them here for sure. They are all over the place and make this funny noise like Guinea Pigs when they are eating. And they eat and eat, all night long preferably just next to your head when you are asleep in your tent. But you forgive them, they are soooo cute. Although the guy we rented kayaks from and had been living in the valley all is life, was talking about wombats that killed little boys that were curious (and stupid) enough to go into the wombat's den. Killer Wombats? Seems like an old wife's story to me.

Bittangabee Bay

To save best for last: this ground in the far South of NSW (near the VIC border) lies in Ben Boyd National Park and has is all: spacey sites (you can actually book one site for max. 6 people), nice big camp fires allowed, compost toilet (what else do you need!), filtered (drinkable) rain water and vast amounts of unspoilt nature. OK, it's not a drive you can do in one go from Sydney (I wouldn't), to get to the camp ground from the main road only, takes around 40 minutes. But then you are in a far place indeed. The rugged cliffs reminded us of remote parts of WA, very nice. 

We came down there on the day before Christmas and had some trouble making a booking over the phone. Before we drove into the National Park we called the reservation line and they told us it was full but we could try to drive up as they might put us on an overflow area. When we got there, we found that at least one third of the sites were not occupied at all and the elderly volunteering couple looking after the ground said it was not fully booked until after Boxing Day. We had to drive back up the hill (to get reception!) and then call the reservation line again. And again the lady said: "Nope sorry full". Then we explained we were actually AT the ground and that there was plenty of space... it was quiet for a moment on the other side and then with a cheerful voice she said: "OK, which site number are you after?". Now breaks my wooden shoe!

Diving Montague Island during the Christmas Break with Seadogs!... uh Seals I mean.

Seals!!!

Nada Surf

OK, we moeten er meestal even voor reizen in vergelijking met Nederland, maar als er dan een bandje speelt in Sydney, is het wel erg leuk. Zo zagen we al Eels, Collin Hay (van Men at Work), Spoon en voorlopig (maar waarschijnlijk definitief) hoogtepunt dEUS spelen voor een intiem publiek. En met intiem bedoel ik een mannetje of 300 of zo. En de bands geven een beetje extra omdat ze maar zo weinig shows doen in Australië.

Vorige week weer een erg leuk optreden van Nada Surf in the Annadale Hotel, een tent die zomaar in Amsterdam zou kunnen staan. (Tja sorry, in Rotterdam is de live muziek al jaren geleden dood-gehoused) En in november een festivalletje met Cake en Beck, yeah!

State Of Origin

Weer verloren van de Cane Toads uit Queensland. Begint op een 020-complex te lijken. Volgend jaar beter.

Love Sydney

Vivid 2012

Decorator Crab

Decorator Crabs are amazing creatures that glue sponges on their backs and legs to make them indistinguishable from their surroundings.

http://australianmuseum.net.au/Decorator-Crab

Last Sunday during a dive at Chowder Bay we found a Decorator Crab entangled in fishing line. At first sight it appeared to be already deceased, but when I picked it up, trying to get the fishing line off, it firmly grabbed my glove. 

The line was too entangled to get rid of it under water, so I decided to give the crab a ride to the shore to see if we could free him there. As it was only 30 minutes or so into our dive, the crab hitch hiked on my hand for the rest of the dive.
 

 When we got out of the water I undid my gloves and gently got rid of the fishing line, which was not at all easy. It didn't help that it was freezing cold as the sun had almost disappeared and an icy wind was blowing along the shore. But after a few minutes he was free and Ray put the crab back on one of the jetty poles. 

Apart from missing some legs, he looked pretty happy again. As far as a crab can look happy that is... 

See Chowder Bay Jetty for some more photos.

Seven

Seven is niet meer.

Mijn lievelingskat die ik met pijn in m'n hart heb moeten achtergelaten in Nederland is overleden, veels te vroeg. Haar oorspronkelijke en adoptie ouder Ingrid heeft haar laten inslapen omdat ze ongeneeslijk ziek was. Arm beestje.

Ze was erg lief en je had er nooit last van. Nou ja, ze mouwde de hele dag dat ze honger had, ook als ze net had gegeten. En ze bracht wel eens een dood (maar bij voorkeur een levend) beestje naar binnen die ze dan op je kussen dropte 's nachts. Ook heb ik een keer moeten bukken opdat er een vleermuisje door m'n slaapkamer vloog. Die arme vleermuis was zo in paniek dat ie onder mijn bed door wilde vliegen en daar mijn gitaarkoffers tegenkwam waarop ie op slag dood smakte. Seven was al weer buiten om de volgende slachtoffertjes op te sporen.

Nou seven, je komt ondanks je killer instinct (want daar kun jij ook niks aan doen) ongetwijfeld in de Kattenhemel, kun je de hele dag slapen, 's avonds een beetje dineren en 's nachts op jacht. Eigenlijk leefde je al in de hemel aan de Crooswijksebocht...

Thanks voor de goeie zorgen Ingrid. En ook voor deze typerende seven foto.

Greppeltje

Afgelopen weekend is onze campingtrip in het Munmorah State Park een beetje in het water gevallen en besloten we een stukkie te gaan rijden. Omdat de luchten donker en dreigend waren, leverde dat leuke foto's op. Maar aangekomen bij een uitzichtpunt vergat ik naar de weg te kijken en reed ik tot mijn schrik een greppel in, weggeslagen door de aanhoudende regen.

Oeps. Dat zag er niet goed uit. De bodem van onze Nissan zat vast in de grond, maar de wielen hadden nog wel contact. In ieder geval drie... We waren toch een eind van de bewoonde wereld en het mobieltje had geen bereik. Hmmm... Ik zette de Pathfinder in 4WD Lo Gear mode en deed een poging achteruit terug de heuvel op te rijden. Tevergeefs, een beetje slippende wielen, dat was alles. Shit. Hoeveel water hebben we bij ons? Warme kleren? Eten? Laat mij 't eens proberen zei Ray. En ja hoor zij reed er in een keer uit! Weer een deuk in m'n ego.

Shark Rescue

Van ‘t weekend eens een duikje gemaakt in Manly Cove, waar de Ferry aankomt. Er is daar een zwemstrandje afgeschermd door een ‘Shark Net’ en op dat net zitten leuke klein beestjes als zeepaardjes, octopusjes en pygmy leather jackets. Er is veel ophef in Australië over het nut van Shark Nets, want in de meeste netten zitten gaten zo groot als een walvis en sommige netten (zoals voor Manly beach) zijn niet eens aansluitend, maar drijven in het water als een soort schotten.

Of die netten echt bescherming bieded tegen aanvallen van haaien op je spelende kindjes is dus erg twijfelachtig. Waar geen twijfel over bestaat is het feit dat de netten een slachting aanbrengen onder 99.99% van de haaien (en andere zeebeesten zoals schildpadden en dolfijnen) die geen vlieg kwaad doen. Tijdens onze duik in Manly Cove zagen we een jonge Port Jackson Shark met zijn hoofd verstrikt in het net. Misschien zat hij er al dagen. Gelukkig voor de Port Jacksons hoeven ze niet te zwemmen om te kunnen ademen, anders had hij (of zij) al lang dood geweest. Maar nog gelukkiger voor deze jonge haai was dat wij in de buurt waren!

Ray hield het beestje met twee handen beet, terwijl ik het net voorzichtig van zijn kieuwen en kop probeerde af te halen, wat nog niet mee viel. Dit kleine examplaar van zo’n 70 centimeter had toch nog behoorlijk wat kracht, het is één grote spier. Maar na wat tegenstribbelen in het begin liet de haai zich losmaken en zwom hij zonder om te kijken, langzaam en elegant van ons weg.

Vervolgens moest Ray mij losmaken want mijn scuba tank zat intussen ook verstrikt in het net.

Vanuatu

Elk nadeel heb ze voordeel. Het voordeel bij het nadeel dat Sydney zo ver weg ligt van de rest van de Westerse wereld, is dat het weer relatief dicht bij idyllische Pacifische eilandgroepjes ligt. Vanuatu is zo'n archipel, iets meer dan drie uur vliegen en je bent er. Vanuatu is een verzameling mooie ongerept eilandjes en los van wat cruiseschip vee (netjes bijeengedreven in mini-vans en duidelijk herkenbaar aan hun polsbandjes en identieke badhanddoeken), zie je er weining andere toeristen.

Eerst hebben we 5 dagen in een strandhutje gebivakkeerd waar niets anders te doen was dan snorkelen en duiken op maagdelijke koraalriffen en inktblauwe drop-offs, vervelend!

Vanuatu onder water

Ze hadden ook een turtle blijf-van-me-lijf huis, waar ze kleine Hawksbill schildpadjes groot en sterk laten worden, voorzien van een 'tag' en dan uitzetten.

Het was leuk om de honden krabbetjes te laten vangen die we dan vervolgens aan de schildpadden konden voeren.

Maar echt spectaculair werd het pas toen we een binnenlandse vlucht namen naar Tanna, een iets kleiner eilandje ten zuiden van het hoofdeiland. Op Tanna hebben we op de rand van de krater naar een natuurlijke vuurwerkshow gekeken die de vulkaan Mount Yasur produceert. De lava koeienvlaaien spoten honderden meters de lucht in, je kon de drukgolven en hitte van de explosies voelen en de sulfur-dampen ruiken.



Waar we niet meer aan toegekomen zijn is het eilandje Espiritu Santo, waar onder het wateroppervlak een enorm arsenaal aan Tweede Wereldoorlog materiaal ligt, waaronder een gigantisch 'cruiseschip' de Coolidge, die gebruikt werd om soldaten te vervoeren, maar die op een 'vriendelijke' mijn liep. Volgende keer een lang weekend Santo dus!

Bandieten

We hebben een nieuw huisdier! Vorig jaar hadden we een Ringtail Possum in onze tuin, dit jaar is het een Long Nosed Bandicoot. Dit nachtdiertje lijkt op een muis, heeft een neus zo lang als de slurf van een olifant en hopt als een kangaroo. En hij houdt van barbeque-en, want hij komt alleen tevoorschijn als wij buiten aan het eten zijn. Ze zijn een bedreigde diersoort, tenminste de lokale populatie hier op North Head. Maar het zijn ook bandieten die Bandicoots. De achtergebleven lege bordjes vlogen door de tuin en de sateh saus spatte over de tegels na onze BBQ zaterdagavond. Maar ja, je mag niet ingrijpen in het leven van een bedreigde diersoort he.

Banksy @ Cockatoo Island

Office with a view

Vandaag een pod met 20 dolfijnen en de afgelopen weken elke dag een paar walvissen gespot vanaf mijn bureau. Het houdt je af en toe wel een beetje van je werk, maar gelukkig ben ik de enige in de organisatie, de overige collega's worden niet echt warm of koud van een dolfijntje hier of een walvisje daar en de meeste hebben dan ook nog nooit een walvis of dolfijn gezien. Dat is een heel verschil met mijn werk bij het Manly Environment Centre. Maar vergeleken bij die vijver in Zoetermeer moet ik zeggen dat het uitzicht de laatse jaren wel verbeterd is. Tegenwoordig ben ik betaald aan het whale watchen!

Vis in de fles

Hond in de pot, kat in de zak, vis in de fles:

Niet swaffelen op de dixie!

Het leukste festival van het jaar zit er weer op. Geen gedrang voor het podium, geen lange rijen voor een biertje, niet kramperen, maar goede muziek, humor, een ruime camping, mannen met baarden en een adembenemend uitzicht: dat is Kangaroo Valley Folk Festival. Dit jaar liedjes over zieke honden, moisturizers, back up plans, liedjes in het Papoea Nieuw Guineaans en zowaar ook eentje in het Nederlands.



"While some blame the disintegration of the Netherlands' political coalition in support of the war, in fact is was my proscription of Dixie swaffelen that broke the will of te Dutch military, and they withdrew from the Uruzgan province in August 2010." ...aldus liedjesmaker Fred Smith, die een tijdje in Afghanistan heeft doorgebracht.

Go Manly!

Hij is BINNEN! Eerst in de zeilclub naar de wedstrijd gekeken en daarna de stad in om te rellen en wat winkels te plunderen, want wij zijn de gekste!! De hele nacht 'no one likes us, we don't care gezongen' en Ray is zelfs door de portier van een tentje geweigerd omdat ze 'Too Intoxicated' leek volgens de kleerkast.

Bloed, zweet en tranen kostte het...maar we hebben hem, DE CUP, issie niet mooi?

Charlotte

Charlie heet eigenlijk Charlotte en na haar verblijf in de dierentuin is ze vorige maand weer in de zee uitgezet. Ze wilde het water niet in en bleef tegen de benen van haar verzorger zitten, niet zo gek als je bedenkt dat de watertemperatuur vorige maand nog maar 16 graden was. Of misschien vond ze het wel best in de dierentuin waar ze op vaste tijdstippen haar visje kreeg en zich niet zorgen hoefde te maken over zeeleeuwen en haaien. Uiteindelijk is ze toch in de zee gegaan en niet meer teruggekomen. De plaatselijke pinguinvrouw zei vorige week dat ze ons eigenlijk had moeten uitnodigen bij de uitzetting. Ja mooi verhaal, we redden er volgende week wel weer eentje, joh.

Port Jackson Shark Mating Season

Oei, het water is maar 17 graden, maar we moesten toch even de Port Jackson Sharks bekijken, want het is weer paartijd voor deze mooie beestjes. De mannetjes zwemmen nieuwsgierig naar je toe, ff checken wie of wat je bent. De vrouwtjes liggen een beetje in het zand te wachten. Eigenlijk net als in de mensenwereld dus.



En hier en daar zie je spiraalvormige eieren liggen.

En nog een close encounter:

Kleine ettertjes

Bij het zien van die riots in de UK moest ik steeds denken aan 'Trouble Every Day' van Frank Zappa. Dat lijkt wel gisteren geschreven te zijn, maar is toch al uit 1966, blijkbaar waren ze 45 jaar geleden ook al aan het rellen.

Er zullen wel wat nieuwe wetten aangenomen worden om dit in de toekomst te voorkomen, een hoodie verbod bijvoorbeeld. Kun je in één wet onder brengen met de Boerka, lekker makkelijk!

Maar als we dan toch bezig zijn, laten we dan ook een verbod instellen op reclame voor onzinnige producten zoals merkkleding, smartphones en juwelen. Dat was zo te zien toch de voornaamste reden om los te gaan voor die kleine ettertjes.

Vrolijke noot

Van de week was ik jarig. Het viel toevallig op de dag dat ik weer eens naar het Nederlandse Consulaat moest, dit keer voor de verkoop van mijn woonboot. Op een of andere manier is het in het Consulaat altijd bloedheet. Of eigenlijk is het in de winter in alle gebouwen in Sydney bloedheet, alsof ze maar geen genoeg van de hitte in de zomer kunnen krijgen. Ik stond daar dus de meest ingewikkelde formulieren in te vullen terwijl ik probeerde de zweetdruppels niet op het papier te laten vallen en was bijna weg gegaan zonder m’n paspoort terug te krijgen. Blijkbaar had de baliemedewerkster ook last van de hitte.

Toen ik eindelijk klaar was en de trein weer in mocht (die ook al iets weg had van een heteluchtoven) kreeg ik een smsje van mijn bank dat mijn bankpas geblokkeerd was wegens een vermoeden van fraude. Nice. Na een eeuwigheid in de wacht gestaan te hebben kreeg ik een uiterst vriendelijke dame aan de lijn en ze sturen me nu een nieuwe pas op. “...and have a nice day.... oww I see it’s you birthday!” Jo, bedankt. Maar ondertussen was ik wel vergeten uit de trein te stappen en zat ik dus vier stations verder.

Op het postkantoor –ik moest die stukken aangetekend versturen- stond er een rij tot aan de deur die veroorzaakt werd door een schreeuwend (ex-?)echtpaar die het arme Aziatische vrouwtje achter de balie aan het uitschelden was. “Marriage certificate”, “Divorce certificate” en “Maiden name” met een hoop bijvoegelijke naamwoorden als Bloody and Fucking kwamen het meeste voor als je zou turven. Ik turfde niet, maar begon wel bloody fucking annoyed te worden.

Na nog een enerverend middagje werken zijn we de stad in gegaan om mijn verjaardag toch nog met een beetje vrolijke noot af te sluiten. Eerst een Grolshje in een klein barretje, toen een cosy Itaaljaans restaurant waar de Oekraïense ober ons jonge Bols jenever uit een hele hippe geïmporteerde fles ingeschonk omdat ie ook vijf jaar in Amsterdam had gewoond en hij het zo leuk vond dat ie weer eens Nederlands hoorde. Jo thanks mate.

Daarna stonden we in de Oxford Arts Factory (een soort Rotown) tervergeefs om ons heen te kijken of er toch niet misschien één andere persoon in het publiek was die ouder of desnoods even oud als ons was, terwijl we naar een bandje luisterden waar we meer van hadden verwacht. Ik vind het prima hoor dat je hebt ontdekt dat “sunny day” op “holiday” rijmt en dat je met je vrienden in de auto naar het strand rijdt, maar om dat nou in je songteksten te verwerken en mij daar ook nog eens mee lastig te vallen? Bah, al die vrolijke noten, een beetje meer zwartgalligheid a.u.b. want zo leuk is het leven nu ook weer niet hé...

Ach ik wordt gewoon oud vrees ik en mijn muzieksmaak verouderd gewoon lekker mee.

I’m old an and tired
I think my parking meter just got expired