Gotcha!

Vorige week heb ik meegewerkt aan het project redt de Bandicoot op North Head. North Head is het Nationaal Park naast onze deur. De Bandicoot is een soort grote muis van 30 centimeter met spitse snuit die met uitsterven bedreigd wordt. Dit laatste komt voornamelijk door vossen en katten. En dan met name de slimme katten, de domme zijn onschuldig zo werd mij verteld.

We hebben infrarood camera's geplaatst en daarvoor een paaltje met sardientjes eraan gebonden. Daarna hebben we het filmmateriaal van drie nachten bekeken. Er gebeurd veel in de nacht, al snel komen er beesten in beeld. Bandicoots komen snuffelen, ratten zijn nieuwsgierig en we zien vooral veel posssums. Possums zijn schattige dommige beestjes met bijzondere kwaliteiten, namelijk ze kunnen goed paaldansen. Geweldige beelden van Penny de Possum die als een volleerd danseresje rondjes draait rond het paaltje in een poging iets van de sardientjes naar binnen te werken. Als de zon opkomt bevatten de filmbeelden voornamelijk materiaal van joggende mannen. Ik voel me een beetje genant van al dat bespoineer.

Van mijn mede-bandicoot-redders heb ik geleerd dat de camera's ook prima te gebruiken zijn voor vervelende Kroatische buurvrouwen die je tuin vergiftigen en tegen buurmannen die je geraniums stelen. Snel maar eentje aanschaffen, want ik ben benieuwd wat er in onze tuin zoal rondscharrelt.

Helaas is het doel van die dag om die verdoemde poezen in beeld te krijgen mislukt, waarschijnlijk waren er die nachten alleen domme poezen wakker.

R.

Support your local

Zaterdag zijn we voor het eerst naar een Rugby wedstijd geweest van de Manly Sea Eagles tegen de Warriors uit Nieuw Zeeland. Dat gaat er wel wat anders aan toe dan zeg maar de doorsnee Feyenoord – Ajax in Nederland. Voor 25 dollar koop je een kaartje bij de kassa en kun je kiezen of je een sjaal van de Sea Eagles of van de tegenstander wilt aanschaffen.

Het stadionnetje dat voor 80% van de 15.000 plaatsen is gevuld, bestaat uit een eretribune met wat skyboxjes erboven, een business tribune en een familievakje. Wij zitten relaxed aan de andere lange zijde op een grasheuveltje met een blikje bier, waar écht bier in zit. De meerderheid van de mensen om ons heen is Manly-supporter, maar er zitten en staan ook een aantal Warrior-supporters. Een uitvak, daar doen ze niet aan.

De wedstrijd gaat zo beginnen, maar eerst moeten de cheerleaders met hun blote benen en mini topje de bolletjes latten wapperen in de kou (want de wedstrijd is ’s avonds). Helaas voeren ze hun show vooral op voor de eretribune zodat wij genoegen moeten nemen met hun toch niet onverdienstelijke achtersten.

Als de meiden zijn uitgewapperd komen de echte kerels het veld op. De wedstrijd begint en wij proberen te achterhalen wat in hemelsnaam de spelregels zijn en onder welke kluwe spelers die stomme ovale bal nu weer ligt. Ik vind het best en ga nog maar eens een biertje halen. Er is wat rumoer en er wordt ‘Boe-hoe-hoe!!’ geroepen, blijkbaar een overtreding. Het blijft bij dit gemoedelijke boe-geroep, geen verwensingen naar Jiddisch sprekende mensen met een hele nare ziekte. Manly wint de wedstijd met 19-16 na eigenlijk de hele wedstrijd achter gestaan te hebben, hoera!

Mr E

Eels zaterdagavond Enmore theatre Sydney.

Heimwee?

Oud Rotterdam, Maasdammer, Hollandse Geitenkaas en een Edammertje.........

Cockatoo Island

Onlangs hebben we Cockatoo Island bezocht, een van de locaties van de Sydney Biennale. Op Cockatoo Island was vroeger een scheepswerf gevestigd waar de gebouwen op het eiland nog steeds aan herinneren. De cockatoos op het eiland zijn verdreven door de meeuwen, de schepen zijn vervangen door kunstwerken, de timmerlieden door artestiekelingen, maar de ferry is gebleven: geheel in stijl brengt een ferry uit de jaren dertig je aan wal.

Vicious visjes

In het weekend scheen een lekker winterzonnetje dat de temperatuur op ons terras deed stijgen naar 35 graden. Dan wil je maar aan een ding: het water in. Zo gezegd zo gedaan. Nu denk je na en twintigtal duiken op dezelfde plek dat je ondertussen wel alles hebt gezien. Mis. Het is Port Jackson Shark paarseizoen en ze zwemmen ineens overdag volop in het rif. Tot zover leuk totdat ik opkijk en ik oog in oog met een Port Jackson Shark zwem, waar kwam die nou weer vandaan? De adrenaline stroomt even door mijn lichaam. Mijn buddy begrijp niet waarom ik ineens zo wild haaigebaren aan het maken ben, hij heeft alles gemist.

Vervolgens liggen er drie reuzenscorpioenvissen te relaxen, gekke leatherjackets, een wobbegong shark, een wandelende coneshell, een hele grote brasem, een klein scorpioenvisje bijna onder de hand van mijn buddy, oeps uitkijken. Er valt dus nog genoeg te beleven in ons rif, nu wordt het tijd voor een warme douche. Dan doemt er een grote zwarte wolk op. Wat is dat? Onderwaterbosbrand? BP olielekkage? Nee, ineens zien we de boosdoener drijven: een giant cuttlefish heeft al zijn inkt verloren en daarbij ook zijn leven. De week ervoor was deze cuttlefish nog onze filmster (zie foto’s huisrif). Zou mijn eerdere belager de dader van deze slachtpartij zijn geweest?

Voor ik het vergeet te vermelden nog het hoogtepunt van de dag: geen sharks, geen giant cuttlefishes maar een paarse iniemienie nudibranch (naaktslakje) van een halve centimeter. Binnenkort maar eens een tatoeage van purple iniemienie laten zetten op mijn bovenarm.

Ze zijn er weer

Het whaling seizoen is geopend, er mag weer geschoten worden! Foto’s dan he!! Geen Japanse praktijken hier voor de deur anders sturen we de Sjie Sjeppert op je af. Vanaf het North Head National Park in Manly hebben we al de eerste whales gespot door onze binoculairs. Nu is het wachten tot de eerste komt uitrusten in onze baai. In de tussentijd vermaken we ons met een pod van ongeveer dertig dolfijnen die zich tegoed doen aan de scholen vis hiervoor. Dat ze hoogst illegaal aan het vissen zijn in een nature reserve schijnt ze niet te deren. Nou ja, als ze maar tonijnvriendelijk zijn.

Verder hebben we in navolging van de Duitse octopus Paul, onze huisoctopus Okkie vanonder zijn steen gehaald en hem de keuze voorgelegd: een oranje schelpje of een wit/blauw/rood schelpje. Onze Okkie koos zonder nadenken gelijk voor het oranje schelpje. We zijn benieuwd...

Broer van Okkie voorspelt de uitslag