Het whaling seizoen is geopend, er mag weer geschoten worden! Foto’s dan he!! Geen Japanse praktijken hier voor de deur anders sturen we de Sjie Sjeppert op je af. Vanaf het North Head National Park in Manly hebben we al de eerste whales gespot door onze binoculairs. Nu is het wachten tot de eerste komt uitrusten in onze baai. In de tussentijd vermaken we ons met een pod van ongeveer dertig dolfijnen die zich tegoed doen aan de scholen vis hiervoor. Dat ze hoogst illegaal aan het vissen zijn in een nature reserve schijnt ze niet te deren. Nou ja, als ze maar tonijnvriendelijk zijn.
Verder hebben we in navolging van de Duitse octopus Paul, onze huisoctopus Okkie vanonder zijn steen gehaald en hem de keuze voorgelegd: een oranje schelpje of een wit/blauw/rood schelpje. Onze Okkie koos zonder nadenken gelijk voor het oranje schelpje. We zijn benieuwd...
Na dat we opgewarmd zijn met een overwinning van Nederland op Japan en wij door gaan naar de volgende ronde besluiten we Australie-Ghana in ons buurt Hotel te bekijken. Niet een hotel naar Nederlandse begrippen, maar Hotel in Australie betekend pub met gokkasten en veel televisies.
Aangekomen moeten we eerst in een rij met zeer hooggehakte dames met veel te korte rokjes staan en na het bekijken van onze ID worden we zowaar toegelaten tot deze uitgaansgelegenheid. Ondanks platte schoenen en een broek. De televisiezaal is geel-groen gevuld en de openhaard staat aan en maakt de ruimte een graad of 40. Oververhit bekijken we de wedstrijd.
Bij elk balcontact van het Aussie team klinkt een luid gejoel, het publiek is zeer enthousiast over de prestaties van hun Socceroos. Helaas werkt een van de sterspelers de bal uit het doel met behulp van zijn arm, echter volgens de hele zaal was het zijn borst. Onrecht! De scheidsrechter denkt er anders over en stuurt de speler van het veld. Hoe is het mogelijk. De spelers laten het er niet bij zitten en spelen nog een redelijke wedstrijd wat eindigd in een gelijkspel.
De komende dagen zijn de televisie commentaren weer lovend na het debacle tegen Duitsland en onze Pim is weer in ere hersteld. De Aussies kunnen toch wel voetballen. Er is alleen een ding dat de Australiers niet kunnen verkroppen: Nieuw-Zeeland doet het nog net even beter.
Gedurende het Vivid festival, een initiatief van Laurie Anderson en Lou Reed, zijn de Opera Sails en andere markante gebouwen verlicht. Toch leuk als je aankomt met de Manly Ferry.
Nu de regen hier al twee weken met bakken uit de hemel komt denderen, zitten we tegenwoordig wel eens een avondje te zappen op ons (naar hedendaagse maatstaven) mini-TVtje. Als je begint bij 1 en eindigt bij 98 kom je respectievelijk tegen: Sport/Reclame/Soap/Nieuws/Reclame/FamilieQuiz/Reclame/Sport/Sport/Soap/Reclame /Sport/Sport/Sport/Reclame/Sport enzovoort, totdat je weer bij de eerste sportzender uitkomt. Heel af en toe zenden ze een goeie BBC documentaire uit, het liefst drie op hetzelfde tijdstip, maar het is voornamelijk bagger, misschien nog wel meer bagger als in Nederland.
Maar ze zenden hier gelukkig ook buitenlandse TV en radio uit. Zo zaten we van de week ’s avonds laat ineens in een radioprogramma (via de TV) waar een oergezellige Brabantse presentatrice oergezellige Hollandse meezinghits aan het draaien was. Holladiejee Fransjes Bouwer en Jantjes Smit die ook een grijpstuiver aan het WK willen verdienen. Gelukkig werd de muzikale pijniging onderbroken door een diepte-interview met de lokale dorpsgek die bij gebrek aan zingeving in zijn leven zijn verontwaardiging mocht uiten over het feit dat Ruud van Nistelrooy niet op het WK in Zuid-Afrika speelt.
Het is over met de pret. Geen gelummel meer op het strand, eindeloos de krant lezen, doelloos door het centrum fietsen, pielen op de gitaar, de hele dag liflafjes uit de koelkast snoepen en veel te vroeg aan het bier. En natuurlijk niet meer tot laat uitslapen, alhoewel dat er toch niet echt van kwam met die zon om een uur of zes ’s morgens op je kanus. Middagdutjes! Dat zal ik wel gaan missen. Lekker een beetje doezelen in de zon na een vermoeiende duik in de blauwe zee. Het is allemaal voorbij, Koos Werkloos moet weer aan de bak!
Ik kan het iedereen aanraden, effe een tijdje niet werken. Maar ik heb ook wel weer heel veel zin om maandag te beginnen bij Leighton Contractors, één van de grootste bouwbedrijven in Australië. Een dikke maand heb ik gebeld, geëmaild, geïnternet en ben ik op gesprek geweest bij diverse bedrijven. Ik werd er een beetje moedeloos van. “Ja ja, mooi CV heb je, maar uh we hebben nu even niemand nodig”. Uiteindelijk ben ik via een Australiër, die ik op een project in Nederland ontmoet had, aan dit contract gekomen. Dus had ik dat geleur met m’n CV net zo goed achterwege kunnen laten. Maar ja, als je álles van te voren weet… dan moet je beurshandelaar worden en dat schijnt nog erger te zijn dan IT-er.
Het aanbod van goede films in Australie is ver te zoeken. Daarom verheugden we ons op de aangekondigde vertoning van MICMACS in Manly. Echter tot onze verbazing hebben ze deze film geschapt om ruimte te bieden voor een slechte Amerikaanse romantische komedie waarbij je na de eerste minuut de afloop al weet en de violen niet ontbreken.
Op onze vraag aan de bioscoop waarom ze MICMACS ineens van hun programma gehaald hebben kregen we het volgende antwoord:
"Unfortunately, MICMACS has failed to deliver at the Australian Box Office and we are not heading into the big Summer Hits (US) which will limit our ability to fit in a lot of films. That said, we will watch this title and see if we can’t find a gap.. it’s it very clever and funny but tends to work only in student markets."
Eerder wekte een krantenartikel onze verbazing over een Italiaanse film "Salò o le 120 giornate di Sodoma (1975)" die binnenkort wellicht op DVD uitgebracht gaat worden na jarenlang verboden te zijn. Worden hier films uitgesloten? Na wat gegoogle vonden we onderstaand lijstje (dit is alleen het laatste deel, de lijst is nog veel langer. Zelfs "La dolce vita" is erop te vinden):
1990: A Nightmare on Elm Street 3 was banned for a brief period, but later released on VHS and DVD. 1992: Urotsukidoji: Legend Of The Overfiend becomes the first animated feature to be banned in Australia. A censored version of the film is later released. 1995: Twelve queer films are banned from Tasmania's Queer film festival, including Spikes and Heels, Coming Out Under Fire, What a Lesbian Looks Like, Mad About the Boy, 21st century Nuns and Sex Fish. 1996: The Frighteners was banned in Tasmania because of sensitivity to the nature of the then recent Port Arthur massacre. The film has since been televised and released on VHS and DVD without problems. 1997: Pasolini's Salò is re-banned, a ban still in force. I Spit on Your Grave is banned. 2000: Romance is banned, but is later passed on appeal by the OFLC with an R18+ rating. 2002: Baise-moi is banned after initially being passed with an R18+ rating. 2003: Ken Park is banned, and NSW police close down a planned screening of the film. 2005: The South Australian Classification Council upgrades the classification of 9 Songs from R18+ to X18+, effectively banning it in South Australia. 2006: The Texas Chainsaw Massacre 2 (1986) was finally passed for official release in Australia.
Waarschijnlijk zijn de films slecht voor de Australische tere kinderzieltjes. Wij zijn natuurlijk geen kinderpsychologen maar de Australische beschermende opvoeding kan misschien in verband worden gebracht met het losbandige gedrag van de pubers.
Misschien dat het aankomende Australische filmfestival hoop biedt, in iedergeval voor een paar dagen. Er is nog veel te leren in Australie........op cultuur gebied dan.